Η ωτοσκλήρυνση μπορεί να θεωρηθεί ως μία πολύπλοκη γενετική πάθηση, που προκαλείται από έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Κλινικά παρουσιάζεται συχνότερα στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (2:1). Η παραπάνω παρατήρηση σε συνδυασμό με την κοινή διαπίστωση όσων ασχολούνται με διαταραχές ακοής ότι η ωτοσκλήρυνση μπορεί να παρουσιαστεί ή να επιδεινωθεί στην εγκυμοσύνη ή μετά από λήψη από του στόματος αντισυλληπτικών οδήγησε στην διατύπωση θεωριών για την επίδραση ενδοκρινικών παραγόντων. Έχει υποστηριχθεί ότι η παρουσία υψηλών επιπέδων οιστρογόνων ή προλακτίνης , όπως κατά την εγκυμοσύνη ή το θηλασμό μπορεί να οδηγήσει σε απελευθέρωση πρωτεολυτικών ενζύμων που επιδεινώνουν την αποδόμηση του φυσιολογικού οστού και την ωτοσκληρυντική διαδικασία. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν μελέτες που δεν έχουν καταφέρει να συσχετίσουν την εγκυμοσύνη με την επιδείνωση της ακοής λόγω ωτοσκλήρυνσης. Επισυνάπτω άρθρα που περιγράφουν αναλυτικότερα όσα προανέφερα.

Συμπερασματικά από την μελέτη της βιβλιογραφίας αλλά και την εμπειρία μας υπάρχουν γυναίκες στις οποίες επιδεινώθηκε η ακοή τους κατά τη διάρκεια ή μετά την εγκυμοσύνη αλλά δεν είναι απόλυτο ότι αυτό θα γίνει σε κάθε γυναίκα ή μετά από κάθε τοκετό.
Η σωστή αξιολόγηση της ακοής έχει μεγάλη σημασία στην ωτοσκλήρυνση ώστε να προσεγγιστεί και να θεραπευτεί με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Είμαι στη διάθεσή σας να τα συζητήσουμε όλα αυτά από κοντά και να κάνουμε ένα πλήρη ακοολογικό έλεγχο.

The post Ωτοσκλήρυνση appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

Το σύνδρομο Meniere είναι μία ασθένεια του έσω ωτός που προκαλεί επεισόδια ιλίγγου, εμβοές ωτών, αίσθημα πληρότητας ή πίεσης στο αυτί και παροδική απώλεια ακοής. Μία τυπική κρίση της νόσου Meneire περιλαμβάνει αίσθημα πληρότητας στο ένα ή και στα δύο αυτιά, απώλεια ακοής καθώς και αίσθημα περιστροφικού ιλίγγου, αστάθεια, ναυτία, και έμετο. Συνήθως διαρκεί 2-4 ώρες. Μετά από μία σοβαρή κρίση οι ασθενείς αισθάνονται κουρασμένοι και έχουν ανάγκη από ύπνο και ξεκούραση. Σε κάποιους ασθενείς οι κρίσεις είναι συχνές, ενώ σε άλλους μπορεί να περάσουν χρόνια για να εκδηλώσουν ξανά επεισόδιο. Τα μεταξύ των κρίσεων διαστήματα συνήθως είναι ελεύθερα νόσου ή μπορεί να συνοδεύονται από ήπια αστάθεια ή εμβοές. Το σύνδρομο Meniere εκδηλώνεται στο 0.2 % του πληθυσμού. Στα 2/3 των περιπτώσεων η πάθηση περιορίζεται στο ένα αυτί, ενώ στο 1/3πάσχουν και τα δύο αυτιά. Στις πλείστες των περιπτώσεων, το πάσχον αυτί παρουσιάζει προοδευτική απώλεια ακοής.

ακοόγραμμα, ηλεκτρονυσταγμογράφημα, εξετάσεις αίματος και μαγνητική τομογραφία.

Φαρμακευτική αγωγή για το σύνδρομο Meniere.

• Διουρητικά
• Κατασταλτικά του λαβυρίνθου
• Αναστολείς αντλίας ασβεστίου
• Στεροειδή για 2 εβδομάδες
• Ανοσοκατασταλτικά (σπάνια)

Πώς ελέγχουμε μία κρίση?

Κατά τη διάρκεια της κρίσης παραμείνετε ξαπλωμένοι για όσο χρειστεί με τα μάτια ανοιχτά και καθηλωμένα σε ένα σταθερό σημείο. Μην προσπαθήσετε να πιείτε νερό όσο έχετε τάση για έμετο. Μείνετε ξαπλωμένος μέχρι να περάσει ο ίλιγγος και ακολούθως κινητοποιηθείτε σταδιακά. Μετά το επεισόδιο πιθανόν να αισθάνεστε κουρασμένος και να θέλετε να κοιμηθείτε πολλές ώρες. Αν η τάση για έμετο επιμένει και δεν μπορείτε να πιείτε υγρά για πάνω από 24 ώρες, επικοινωνείστε με το γιατρό σας ο οποίος μπορεί ν σας συνταγογραφήσει αγωγή για τη ναυτία και/ή κατασταλτικά του λαβυρίνθου.

Πώς μπορούμε να μειώσουμε τα συμπτώματα?

Μεταξύ των κρίσεων μπορείτε να λάβετε αγωγή που να στοχεύει στη μείωση της πίεσης του υγρού του έσω ωτός, έτσι ώστε να ελαττωθεί η συχνότητα και σοβαρότητα των κρίσεων. Τα διουρητικά είναι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Στεροειδή από το στόμα ή σε μορφή ένεσης στο μέσο ους μπορεί να βοηθήσουν. Κατασταλτικά του λαβυρίνθου μπορεί να προστεθούν στην αγωγή αν χρειάζεται. Δίαιτα για την αντιμετώπιση του ύδρωπα μπορεί να συστηθεί. Είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της θεραπείας των ασθενών με νόσο Meniere. Η κλινική εμπειρία δείχνει ότι αυστηρή συμμόρφωση στη δίαιτα μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων. Ο σκοπός της θεραπείας μεταξύ των κρίσεων είναι να αποφευχθούν ή να μειωθούν ο αριθμός των επεισοδίων και η περαιτέρω επιδείνωση της ακοής. Μόνιμες εμβοές ή προοδευτική απώλεια ακοής μπορεί να είναι το επακόλουθο μακράς πορείας της νόσου. Ακουστικό βαρηκοΐας μπορεί επίσης να χρειαστεί.

Χειρουργείο και καταστροφικές επεμβάσεις στη νόσο Meniere.

Σε εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να γίνουν ενέσεις γενταμυκίνης ή χειρουργική επέμβαση. Αυτό μπορεί να αποτελεί τελευταία λύση ανάγκης για ασθενείς με πολύ σοβαρή νόσο. Η χρήση γενταμυκίνης σε αυτή την περίπτωση είναι προτιμότερη. Η διαδικασία αυτή θεραπεύει τη μία πλευρά χωρίς να επηρεάζει την άλλη. Συνήθως γίνονται μία με δύο ενέσεις μέσα σε τρεις μέρες. Αν παρουσιαστεί ίλιγγος ένα χρόνο μετά, μπορεί να χρειαστεί μία ακόμη σειρά ενέσεων. Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει χειρουργική θεραπεία με διατομή του αιθουσαίου νεύρου. Η επέμβαση αυτή είναι πολύ αποτελεσματική για την μείωση του ιλίγγου.

Πώς μπορεί το σύνδρομο Meniere να επηρεάσει τη ζωή μου?

Αφού τα οξέα συμπτώματα της νόσου είναι επεισοδιακά, είναι σημαντικό να εξηγήσετε στην οικογένειά και στους φίλους σας τι σας συμβαίνει όταν έχετε κρίση. Έτσι όταν τα συμπτώματα εμφανιστούν, να μπορέσουν να σας βοηθήσουν χωρίς να πανικοβληθούν. Αν αισθάνεστε ότι η κρίση πλησιάζει καλό είναι να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τον τραυματισμό. Κάποιες κρίσεις εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της νύχτας, έτσι προτιμήστε να έχετε πάντα ένα φως αναμμένο. Είναι πιο εύκολο υπό όραση να διατηρήσετε την ισορροπία σας. Καλό είναι επίσης ο δρόμος για το μπάνιο να είναι ελεύθερος, χωρίς έπιπλα ή άλλα εμπόδια.

Μελέτες δείχνουν ότι οι ασθενείς με νόσο Meniere παρουσιάζουν ψυχολογικά προβλήματα πιο συχνά σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, όπως κατάθλιψη και/ή άγχος λόγω της πάθησής τους. Έτσι μπορεί να χρειαστούν κατάλληλη αγωγή με την παρακολούθηση κάποιου ειδικού.

Δίαιτα για ύδρωπα

Το φυσιολογικό έσω ους περιέχει σταθερή ποσότητα υγρού με σημαντική συγκέντρωση νατρίου, καλίου, χλωρίου και άλλων ηλεκτρολυτών. Το υγρό αυτό περιλούζει τα αισθητηριακά κύτταρα του έσω ωτός έτσι ώστε να λειτουργούν φυσιολογικά. Σε τραυματισμό ή αποδιοργάνωση των δομών του έσω ωτός  τα κύτταρα χάνουν την ανεξάρτητη λειτουργία τους, ο όγκος και οι συγκεντρώσεις του υγρού μεταβάλλονται βάση των μεταβολών του συνολικού όγκου υγρών/αίματος του σώματος. Αυτό οδηγεί σε συμπτώματα ύδρωπα-πίεσης ή πληρότητας στα αυτιά, εμβοές, απώλεια ακοής, ζάλη και αστάθεια.

Πώς μπορεί η δίαιτα να μεταβάλει το σύμπτωμα της ζάλης?

Το υγρό στο έσω ους επηρεάζεται από συγκεκριμένες ουσίες στο αίμα και άλλα υγρά του σώματος. Για παράδειγμα, όταν καταναλώνετε τροφές που περιέχουν πολύ αλάτι ή ζάχαρη, η συγκέντρωση άλατος ή ζάχαρης στο αίμα σας ανεβαίνει καθώς επίσης και η συγκέντρωση αυτών στο έσω ους. Τα άτομα με διαταραχή ισορροπίας πρέπει να ελέγχουν την πρόσληψη άλατος και ζάχαρης. Μείωση κατανάλωσης καφεΐνης και αλκοόλ μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ελάττωση των συμπτωμάτων ναυτίας και εμβοών στα αυτιά.

Στόχοι της διατροφής

• Στόχος της θεραπείας είναι να σταθεροποιήσει τον όγκο υγρών/αίματος του σώματος έτσι ώστε να αποφευχθούν δευτερογενείς μεταβολές στην πίεση των υγρών του έσω ωτός.
• Να καταναλώνετε ίσες ποσότητες φαγητού και υγρών σε κάθε γεύμα.
• Αποφύγετε την κατανάλωση τροφών ή υγρών με μεγάλη περιεκτικότητα άλατος ή ζάχαρης. Τέτοιες τροφές μπορεί να προκαλέσουν αύξηση της πίεσης του υγρού του έσω ωτός και να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. Προσπαθήστε να καταναλώνετε πολλά φρούτα και λαχανικά. Λήψη μέχρι 1 γραμμαρίου άλατος είναι αποδεκτή.
• Λαμβάνετε ικανοποιητική ποσότητα υγρών ημερησίως. Αυτό περιλαμβάνει νερό, γάλα, φρέσκους χυμούς με μικρή ποσότητα ζάχαρης. Προσπαθήστε να αναπληρώνετε τα υγρά που χάνετε με την άσκηση ή τον ιδρώτα προτού τα αποβάλετε. Προσοχή στη λήψη γάλακτος γιατί ορισμένα άτομα που έχουν τροφική αλλεργία παρουσιάζουν συμπτώματα από προϊόντα γάλακτος.
• Αποφύγετε τροφές ή ποτά που περιέχουν καφεΐνη (καφές, τσάι, σοκολάτα). Η καφεΐνη είναι εκλυτικός παράγοντας για τα συμπτώματά σας και μπορεί επίσης να δυναμώσει τις εμβοές σας. Μεγάλες ποσότητες καφεΐνης μπορεί επίσης να προκαλέσουν ημικρανία, όπως επίσης και η κατανάλωση σοκολάτας.
• Περιορίστε τη λήψη αλκοόλ σε ένα ποτήρι κρασί ή μπύρα ημερησίως. Το αλκοόλ μπορεί να σας προκαλέσει εμβοές ή και ίλιγγο. Αποφύγετε τροφές που περιέχουν γλουταμινικό νάτριο.(MSG). Αυτό συνήθως περιέχεται σε προπαρασκευασμένα φαγητά και κινέζικα.

Φάρμακα που πρέπει να αποφεύγετε

• Αποφύγετε την λήψη ασπιρίνης και άλλων ουσιών που περιέχουν ασπιρίνη. Η ασπιρίνη προκαλεί εμβοές. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη καλό είναι επίσης να αποφεύγονται.
• Αποφύγετε λήψη ουσιών που περιέχουν καφεΐνη γιατί μπορεί να προκαλέσει αύξηση των εμβοών.
• Αποφύγετε τη λήψη φαρμάκων χωρίς συνταγή του γιατρού σας.

Αποφύγετε το κάπνισμα. Η νικοτίνη που περιέχεται στο τσιγάρο προκαλεί αγγειοσύσπαση αυξάνοντας την πίεση του υγρού στο αυτί, επιδεινώνοντας έτσι τα συμπτώματα

Οι προαναφερόμενες οδηγίες βασίστηκαν σε παρόμοιες που έχουν εκδοθεί από την

Α’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών , Διευθυντής: Καθηγητής Σεγγας Ιωάννης

The post Νόσος Meniere appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

Η παρουσία μιας αίσθησης θορύβου στο κεφάλι, δηλαδή των εσωτερικών ήχων ή εμβοών είναι ένα φαινόμενο αρκετά συχνό και πολύ ενοχλητικό για τον άνθρωπο που το βιώνει. Μπορεί να είναι ένα φαινόμενο παροδικό ή συνεχές, ήπιο σε ένταση έως αρκετά δυνατό. Ο ήχος που ακούγεται μπορεί να ποικίλει από συνεχή έως παλμικό, από ένα βαθύ χαμηλό τόνο, έως ένα πολύ υψηλής συχνότητας σφύριγμα ή ήχο από τζιτζίκια. Είναι πιθανό επίσης οι εσωτερικοί ήχοι να είναι ακουστοί μόνο από τον ασθενή (υποκειμενικές- μη σφύζουσες εμβοές) ή ακουστοί και από άλλους (αντικειμενικές- σφύζουσες εμβοές). Επίσης μπορεί να συνδέονται με απώλεια ακοής.

Οι εμβοές πρέπει πάντα να εκλαμβάνονται σαν σύμπτωμα και όχι σαν ασθένεια. Η λειτουργία του ακουστικού νεύρου είναι να μεταβιβάζει τον ήχο, άρα όταν ερεθίζεται από οποιοδήποτε άλλο λόγο αντιδρά παράγοντας έναν εσωτερικό ήχο, τις εμβοές. Επομένως ο σκοπός μας είναι να αναζητήσουμε την αιτία που προκαλεί τις εμβοές για να τις αντιμετωπίσουμε.

Αιτιολογία

Απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου, όπως για παράδειγμα από βύσμα κυψέλης, ξένα σώματα, οίδημα (πρήξιμο) του αυτιού από εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να προκαλέσει πίεση που μεταδίδεται μέσω του ωτός και του ακουστικού νεύρου που ερμηνεύεται σαν εμβοές.

Κάθε διαταραχή στην λειτουργία του μέσου ωτός μπορεί να οδηγήσει σε εμβοές με πιο συχνή τη παρουσία μέση ωτίτιδας, οξεία ή χρόνια και το τραυματισμό. Οίδημα του βλεννογόνου που επαλείφει τις κοιλότητες του μέσου ωτός θα προκαλέσει την γένεση εμβοών. Αυτό συμβαίνει γιατί συχνά αποφράσσεται η ευσταχιανή σάλπιγγα, μια ειδική σωληνωτή κατασκευή με την οποία επικοινωνεί το μέσο ους με την μύτη μας και υγρό συσσωρεύεται στην κοιλότητα του μέσου ωτός. Το υγρό παρεμποδίζει την ομαλή μεταφορά του ερεθίσματος στο έσω ους και την ακουστική οδό.

Καταστάσεις και συνθήκες που προκαλούν ακινητοποίηση των οσταρίων που βρίσκονται στο μέσο ους και σκοπό έχουν την μεταβίβαση του ακουστικού ερεθίσματος, όπως ωτοσκλήρυνση, φλεγμονή, αρθρίτιδα και τραυματισμός οδηγούν στον ερεθισμό του έσω ωτός και την γένεση εμβοών.

Όλοι μας έχουμε αισθανθεί ότι βουλώνουν τα αυτιά μας όταν ανεβαίνουμε σε υψόμετρο. Αυτή η παροδική μεταβολή συμβαίνει γιατί προσωρινά κλείνει ο αυλός της ευσταχιανής σάλπιγγας και παρεμποδίζεται ο αερισμός του μέσου ωτός από την ρινική κοιλότητα. Η προσωρινή αυτή απόφραξη μπορεί επίσης να προκληθεί από φλεγμονή, αλλεργία ή μάζες στην περιοχή του ρινοφάρυγγα. Η διαταραχή στην πίεση ανάμεσα στην κοιλότητα του μέσου ωτός και την ατμοσφαιρική, μεταφέρεται στο εσωτερικό αυτί και ερεθίζει τα ακουστικά νευρικά κύτταρα παράγοντας εμβοές.

Η νευρική ακουστική οδός αποτελείται από πολύ ευαίσθητα κύτταρα και δομές που μετασχηματίζουν το ηχητικό ερέθισμα σε νευρική διέγερση και την μεταβιβάζουν στον εγκέφαλο για την αναγνώριση των ήχων. Η παραμικρή διαταραχή στην λειτουργία των κυττάρων αυτών έχει σαν αποτέλεσμα την νευρική διέγερση και την παραγωγή εμβοών. Αυτό μπορεί να συμβεί από ποικίλα αίτια, όπως οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συστηματικές διαταραχές, οξείες ή χρόνιες, έκθεση σε θόρυβο, φάρμακα που λαμβάνει ο ασθενής για άλλο λόγο και σπάνια από παθήσεις του Κεντρικού Νευρικού συστήματος όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, ακουστικά νευρινώματα.

Οι σφύζουσες εμβοές μπορεί να οφείλονται και αυτές σε συστηματικές διαταραχές, σε αγγειακές παθήσεις ιδιαίτερα σε ασθενείς με αρτηριοσκλήρυνση, σακχαρώδη διαβήτη, υπερλιπιδαιμία καθώς και σε ανεύρυσμα ή ανώμαλη πορεία καρωτίδας ή άλλου αγγείου.

Απώλεια της ακοής

Θόρυβος στο κεφάλι και παρουσία εμβοών μπορεί να σχετίζεται με απώλειας της ακοής ή και όχι. Ο ακοολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η εμφάνιση των εμβοών, η εντονότερη αντίληψη τους ή η παραμονή τους για μεγάλο διάστημα συνοδεύεται από αυξημένο κίνδυνο βαρηκοΐας. Από την άλλη πλευρά, πολύ συχνά η απώλεια ακοής με την αύξηση της ηλικίας, η πρεσβυακουσία, συνοδεύεται με παρουσία εμβοών. Η αντιμετώπιση της βαρηκοΐας με ακουστικά μπορεί να μειώσει την ενοχλητική αίσθηση των εμβοών.

Θεραπεία

Με την κλινική εξέταση θα πρέπει να αποκλειστεί ή όχι η ύπαρξη τοπικής ή συστηματικής διαταραχής που προκαλεί την εμφάνιση των εμβοών. Σε αυτή την προσέγγιση πιθανό να χρειαστεί εκτίμηση και από άλλες ειδικότητες όπως καρδιολόγο, νευρολόγο. Η θεραπεία θα έχει στόχο να αντιμετωπίσει την συστηματική πάθηση και κατ΄επέκταση το σύμπτωμά της, τις εμβοές.

Ακουστικά βαρηκοΐας, ειδικές συσκευές ηχοκάλυψης εμβοών, σπανιότερα φαρμακευτική αγωγή και  απαραίτητα συζήτηση με τον ασθενή για την διευκρίνιση του καλοήθη χαρακτήρα των εμβοών (από τη στιγμή που έχει αποκλειστεί σοβαρή συστηματική πάθηση) μπορούν να βοηθήσουν κατά περίπτωση.

Ο ασθενής θα πρέπει επίσης να έχει υπόψη τα ακόλουθα μέτρα ως επιβοηθητικά στην θεραπεία:

• Οι εμβοές δεν σημαίνουν ότι χάσατε το μυαλό σας, ότι τρελαίνεστε ή ότι θα κουφαθείτε.
• Προσπαθήστε να αναγνωρίσετε τον θόρυβο. Δεχθείτε την ύπαρξη του ή προσπαθήστε να τον αγνοήσετε. Δεν είναι κάτι επικίνδυνο. Συζητήστε με τον γιατρό για τους φόβους σας.
• Αποφύγετε το άγχος το οποίο επιδεινώνει το ήδη επιβαρυμένο νευρικό ακουστικό σύστημα.
• Ξεκουραστείτε και αποφύγετε επίπονες δραστηριότητες.
• Αποφύγετε τον καφέ, το κάπνισμα και ουσίες που προκαλούν διέγερση.
• Οι εμβοές είναι εντονότερες όταν βρίσκεστε σε ήσυχο περιβάλλον. Εάν στο δωμάτιο υπάρχει μια συσκευή που παράγει ήχο, όπως ένα ρολόι, ένα ραδιόφωνο ή ανεμιστήρας, θα καλύψει τις εμβοές και θα τις καταστήσει λιγότερο ενοχλητικές.
• Η χρήση δυο μαξιλαριών θα οδηγήσει σε λιγότερη φλεβική συμφόρηση στον εγκέφαλο και μείωση των εμβοών.
• Ήπια ηρεμιστικά μπορεί να βοηθήσουν στην καταστολή των έντονων εμβοών.

 Συμπεράσματα

Το ακουστικό σύστημα είναι από τα πλέον εξελιγμένα αλλά και ευαίσθητα συστήματα του ανθρώπου. Η σύνδεση του με το κεντρικό νευρικό σύστημα και τον εγκέφαλο το καθιστά ευάλωτο σε κάθε κατάσταση που προκαλείται από άγχος και στρες. Η κατανόηση και η αποφυγή των επιβαρυντικών παραγόντων είναι το κλειδί της επιτυχούς αντιμετώπισης του ενοχλητικού αυτού φαινομένου

Οι προαναφερόμενες οδηγίες βασίστηκαν σε παρόμοιες που έχουν εκδοθεί από την

Α’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών , Διευθυντής: Καθηγητής Σεγγας Ιωάννης

The post Εμβοές appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

θα καταστούν αναποτελεσματικά στην αντιμετώπιση σοβαρών και θανατηφόρων λοιμώξεων, όπου η χρήση τους είναι απαραίτητη. Χρειάζεται λοιπόν, να προφυλάξουμε τα φάρμακα αυτά, τα οποία έσωσαν και εξακολουθούν να σώζουν εκατομμύρια ζωές μέχρι σήμερα.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό και ξεκάθαρο από όλους τους Έλληνες πώς μπορούν και οι ίδιοι να συμβάλλουν στη μείωση της άσκοπης χρήσης αντιβιοτικών, μαθαίνοντας πότε πραγματικά χρειάζεται να πάρουν αντιβιοτικό και πότε όχι, ποιές είναι οι συνέπειες από την άσκοπη χρήση, αλλά και πώς προλαμβάνονται οι λοιμώξεις μέσω των εμβολιασμών ώστε να μη νοσήσουν και να μη χρειαστεί τελικά να πάρουν αντιβιοτικό. Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι να συνειδητοποιήσουν οι καταναλωτές ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να λαμβάνουν αντιβιοτικά με δική τους πρωτοβουλία από το φαρμακείο της γειτονιάς τους, χωρίς την καθοδήγηση του ιατρού.

Είναι γεγονός, ότι έχει φτάσει το «τέλος των αντιβιοτικών» αφού δεν πρόκειται να κυκλοφορήσουν τουλάχιστον για μια δεκαετία αντιβιοτικά δραστικά στα ανθεκτικά μικρόβια που εμείς δημιουργήσαμε με την άσκοπη υπερκατανάλωση των αντιβιοτικών. Μοναδική λύση που μας απομένει είναι η μείωση των «άχρηστων» αντιβιοτικών αφού με τον περιορισμό της κατανάλωσής τους τα μικρόβια γίνονται και πάλι ευαίσθητα στα αντιβιοτικά. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει πόσο σημαντική είναι η ενημέρωση, αλλά και πόσο ωφέλιμη και ουσιαστική είναι η συμβολή του κάθε πολίτη ξεχωριστά, εφόσον υιοθετήσει ο ίδιος μια διαφορετική, πιο υπεύθυνη στάση απέναντι στα αντιβιοτικά στην υγεία του.

The post Ορθή χρήση των Αντιβιωτικών appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

The post ΑΙΘΟΥΣΑΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) αφορά στην άνοδο των στομαχικών υγρών στον οισοφάγο κατά τη διάρκεια του φαγητού ή μετά από αυτό και επειδή τα υγρά αυτά είναι όξινα, δημιουργούν το αίσθημα του καψίματος ή/ και της ξινής επίγευσης.

Εμφανίζονται επίσης μετά την (υπερ)κατανάλωση αλκοολούχων ποτών ή ακόμα και στη διάρκεια του ύπνου και την κατάκλιση, ενώ μπορεί να διαρκέσουν και κάποιες ώρες. H ΓΟΠ είναι πολύ συνηθισμένο πρόβλημα, αφού περίπου 4 στους 10 Έλληνες την παρουσιάζουν, αλλά μόνο 1 στους 10 γνωρίζει ότι πάσχει από αυτή.
Το ανώτερο τμήμα του οισοφάγου και ο λάρυγγας μπορούν εύκολα να επηρεαστούν από τη ΓΟΠ λόγω του διαφορετικού και πιο ευαίσθητου επιθηλίου τους. Η νόσος αυτή αποκαλείται λαρυγγοφαρυγγική παλινδρόμηση και προκαλεί αίσθημα φαρυγγικού κόμβου (αίσθημα «φλέγματος»/ ξένου σώματος σε λάρυγγα) ή/και καθέξιν καθαρισμό λάρυγγος (ο ασθενής «καθαρίζει» συνέχεια το λάρυγγα του) ακόμα και βράγχος φωνής.

Τι προκαλεί τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση;
Η ΓΟΠ συνδυάζεται συνήθως με τη χαλάρωση του σφιγκτήρα που βρίσκεται στο κάτω μέρος του οισοφάγου και επιτρέπει τη δίοδο της τροφής από τον οισοφάγο στο στομάχι. Όταν συμβαίνει αυτό, μπορεί το περιεχόμενο του στομάχου να γυρίζει πίσω στον οισοφάγο μαζί με τα γαστρικά υγρά.
Βέβαια, μπορεί να εμφανισθεί και σε φάσεις έντονου άγχους, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε υπέρβαρα άτομα ή και μετά από κάποιες χειρουργικές επεμβάσεις, καθώς επίσης σε άτομα με διαφραγματοκήλη.

Τι επιβαρύνει τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση;
• Μεγάλα ή πολύ λιπαρά γεύματα, τηγανιτά φαγητά και λιπαρές σάλτσες
• Mεγάλες, αμάσητες μπουκιές
• Υγρά μαζί με το φαγητό, ιδίως αεριούχα
• Γεύματα αργά το βράδυ, ιδίως πάλι υγρά, όπως οι σούπες ή το γάλα
• Η σοκολάτα, ο καφές, το τσάι, η μέντα και το αλκοόλ
• Τα όξινα φρούτα και οι χυμοί τους, ιδίως με άδειο στομάχι
• Τα μπαχαρικά
• Η κατάκλιση, το σκύψιμο ή και η ανύψωση αντικειμένων μέσα σε 2 ώρες μετά το γεύμα
• Τα στενά ρούχα και το σφίξιμό τους κοντά στην κοιλιά
• Το κάπνισμα
• Το υπερβάλλον βάρος

Τι ανακουφίζει από τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση;
• Τα μικρά, συχνά γεύματα, ελαφριά σε λιπαρά και θερμίδες
• Το αργό φαγητό, όπου θα μασάτε καλά και αργά κάθε μπουκιά, πάνω από 15 φορές
• Η αποφυγή υγρών κατά τη διάρκεια του γεύματος αλλά και για 45 λεπτά μετά
• Μπορείτε να πιείτε 20 λεπτά πριν 1-2 ποτήρια, αλλά όχι αεριούχα
• Η αποφυγή σε τροφές πολύ όξινες
• Ο περιορισμός στη σοκολάτα, τα σιροπιαστά υγρά, το αλκοόλ, το τσάι, τη μέντα και την καφεΐνη
• Ο περιορισμός των χυμών φρούτων
• Ο περιορισμός των μπαχαρικών
• Η αποφυγή της κατάκλισης, σκυψίματος και ανύψωσης αντικειμένων για 2 ώρες μετά το γεύμα
• Η αποφυγή στενών ρούχων, ιδιαίτερα στη μέση. Πείτε όχι σε στενά παντελόνια και φούστες και στη «σφιχτή» ζώνη
• Η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους
• Ο περιορισμός στην κατανάλωση αεριούχων ποτών, γάλακτος και σούπας αργά το βράδυ

Συμπερασματικά
Η παλινδρόμηση είναι μια πολύ ενοχλητική κατάσταση, που η συχνότητα, η διάρκεια και η ένταση των συμπτωμάτων είναι εξατομικευμένη. Το ίδιο ισχύει και για τους τρόπους ανακούφισης. Πειραματιστείτε και ανακαλύψτε ποιες αλλαγές σας βοηθούν μεμονωμένα ή συνδυαστικά. Παρόλα αυτά, αν τέτοιου είδους συμπτώματα σας ταλαιπωρούν 2 ή περισσότερες φορές την εβδομάδα, θα πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας διότι, η διάγνωση της ΓΟΠ ως νόσημα (που μπορεί να χρονίζει) είναι αρκετά πιθανή.
Οι προαναφερόμενες οδηγίες βασίστηκαν σε παρόμοιες που έχουν εκδοθεί από την
Α’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών , Διευθυντής: Καθηγητής Ι. Σέγγας

The post Λαρυγγοφαρυγγική Παλινδρόμηση appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

Πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν κάποιου βαθμού δυσκολία στην αναπνοή κατά την διάρκεια του ύπνου. Η ηπιότερη της μορφή  είναι το ροχαλητό, το οποίο είναι απλά θορυβώδης αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η πιο σοβαρή της μορφή είναι η αποφρακτική υπνική άπνοια, κατά την οποία οι άνθρωποι ροχαλίζουν δυνατά, αλλά επίσης παρουσιάζουν διακοπές στην αναπνοή τους, οι οποίες μπορεί να συμβούν έως και εκατοντάδες φορές μέσα στη νύχτα.

Τι είναι το ροχαλητό;

 Το πρωτοπαθές ροχαλητό, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως απλό ροχαλητό ή καλόηθες ροχαλητό χαρακτηρίζεται από δυνατούς ήχους από το ανώτερο αναπνευστικό κατά τη διάρκεια του ύπνου χωρίς όμως επεισόδια άπνοιας. Δεν μπορούμε πάντα να ξεχωρίσουμε τους «απλούς ροχαλίζοντες» από αυτούς που πάσχουν από υπνική άπνοια. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ροχαλίζουν, αλλά που όμως δεν έχουν υπνική άπνοια, δεν παρουσιάζουν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και ούτε οι σύντροφοι τους έχουν προσέξει διακοπές αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τι είναι υπνική άπνοια;

Άπνοια είναι η παύση στην αναπνοή, η οποία διαρκεί για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα. Η υπνική άπνοια, η οποία συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου, μπορεί να διαχωριστεί σε δύο κύριους τύπους. Η κεντρική υπνική άπνοια αναφέρεται στις παύσεις της αναπνοής όταν δεν υπάρχει καθόλου προσπάθεια για αναπνοή. Με άλλα λόγια, ο εγκέφαλος δεν δίνει «σήμα» στους πνεύμονες να πάρουν ανάσα. Η αποφρακτική υπνική άπνοια, που είναι και ο συχνότερος τύπος, αναφέρεται στις παύσεις στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου και εφόσον υπάρχει προσπάθεια για αναπνοή. Οι πνεύμονες προσπαθούν να τραβήξουν αέρα μέσα στο στήθος, αλλά λόγω εμποδίου ή απόφραξης σε κάποιο σημείο της διαδρομής του αεραγωγού,  δεν υπάρχει καθόλου εισροή αέρα. Η άπνοια τελικά καταλήγει σε έγερση, ή μεταφορά από βαθύ ύπνο σε ένα ελαφρύτερο στάδιο ύπνου και φτάνουμε σε ένα σημείο, όπου είτε ο αεραγωγός ανοίγει ή ο εγκέφαλος στέλνει τελικά το κατάλληλο σήμα στους πνεύμονες και η αναπνοή ξαναρχίζει. Συνήθως δεν υπάρχει αντίληψη αυτών των περιόδων άπνοιας ή των εγέρσεων από τον ασθενή. Παρά ταύτα, η χαλαρωτική ιδιότητα του ύπνου διακόπτεται, και ο ασθενής μπορεί να ξυπνήσει μετά από 8 ή περισσότερες ώρες νιώθοντας κουρασμένος.

Τι προκαλεί ροχαλητό και αποφρακτική υπνική άπνοια;

 Ο αεραγωγός αρχίζει από τη μύτη και το στόμα, εκτείνεται διαμέσου του φάρυγγα, λάρυγγα και τραχεία, και τελικά καταλήγει στους πνεύμονες. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι μύες οι οποίοι διατηρούν την αναπνευστική οδό ανοιχτή, χαλαρώνουν, οδηγώντας έτσι σε κατάρρευση την αναπνευστική οδό. Εφόσον οι πνεύμονες προσπαθούν να εισπνεύσουν την ίδια ποσότητα αέρα διαμέσου μικρότερου σε διάμετρο οδού, η ταχύτητα εισροής του αέρα πρέπει να αυξηθεί. Ταχύτερες ταχύτητες ροής αέρα θέτουν τις εύκαμπτες δομές του στοματοφάρυγγα, όπως την οροφή του στόματος ή αλλιώς υπερώα, και τη γλώσσα σε δόνηση, η οποία και προκαλεί τους ενοχλητικούς θορύβους του ροχαλητού. Εάν η κατάρρευση της αναπνευστικής οδού είναι πλήρης, τότε η εισροή του αέρα σταματάει και ακολουθεί άπνοια. Η αναπνευστική οδός μπορεί να αποφραχθεί σε οποιοδήποτε σημείο από τη μύτη μέχρι το λάρυγγα, αν και σε μερικές περιπτώσεις υπάρχει μερική απόφραξη σε πολλαπλά επίπεδα. Η μύτη μπορεί να αποφραχθεί από σκολίωση ρινικού διαφράγματος, φλεγμονή, αλλεργίες ή αδυναμία των χόνδρων οι οποίοι υποστηρίζουν τη μύτη. Υπερτροφικές αμυγδαλές ή ευμεγέθης γλώσσα μπορεί να αποφράξουν το στόμα και το φάρυγγα. Το μέγεθος και το σχήμα της κάτω γνάθου  μπορούν επίσης να παίξουν έναν ρόλο, με το να περιορίσουν το χώρο στον οποίο η γλώσσα και οι παρίσθμιες αμυγδαλές πρέπει να χωρέσουν. Όσο περισσότερο περιορισμένη είναι η αναπνευστική οδός όταν ένα άτομο είναι ξύπνιο, τόσο περισσότερο πιθανό είναι να υπάρξει απόφραξη κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της άπνοιας, ή της βαρύτητάς της.

 Αύξηση βάρους ή παχυσαρκία οδηγούν σε αύξηση του μεγέθους των αποθεμάτων λίπους κατά μήκος του λαιμού, το οποίο μπορεί να επιδεινώσει την άπνοια. Το κάπνισμα μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες πτώσεις του οξυγόνου στο αίμα κατά τη διάρκεια της άπνοιας, το οποίο υποβάλλει σε επιπρόσθετο στρες την καρδιά και τους πνεύμονες. Κάθε μυοχαλαρωτικό, όπως η κατανάλωση αλκοόλ πριν από την ώρα του ύπνου, ή υπνωτικά χάπια, μπορούν να αυξήσουν το βαθμό της κατάρρευσης της αναπνευστικής οδού και να επιδεινώσουν το ροχαλητό ή την άπνοια.

Ποια είναι τα σημεία και τα συμπτώματα της υπνικής άπνοιας;

Οι περισσότεροι ασθενείς με υπνική άπνοια παρουσιάζουν δυνατό ροχαλητό. Παρόλα αυτά, κάθε άτομο που ροχαλίζει δεν πάσχει απαραίτητα και από υπνική άπνοια. Συχνά ο/η σύντροφος θα προσέξει αναπνευστικές παύσεις και θα επιστήσει την προσοχή σε ένα άτομο για την πιθανότητα άπνοιας. Κάποιοι άνθρωποι ξυπνούν κατά περιόδους, με την καρδιά τους να χτυπά δυνατά, ιδρωμένοι ή με την αίσθηση πνιγμού. Ο κακής ποιότητας ύπνος που απορρέει από την αποφρακτική υπνική άπνοια, οδηγεί στο αίσθημα της κούρασης και της υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε πρωινούς πονοκεφάλους, χαμηλή συγκέντρωση, αδύνατη μνήμη και μειωμένη απόδοση στην εργασία.

Είναι αυτό μία σοβαρή πάθηση;

ΝΑΙ! Η αποφρακτική υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη για τον ασθενή κατάσταση με σοβαρή και μεγάλη νοσηρότητα, η οποία απαιτεί ιατρική συμβουλή. Όπως προαναφέρθηκε η άπνοια προκαλεί υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία ακόμα και σε προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Η στέρηση ύπνου, όπως αυτή που προκαλείται από την υπνική άπνοια, έχει την ίδια επίδραση στην ικανότητα κάποιου να οδηγήσει αυτοκίνητο όπως και η κατανάλωση αλκοόλ. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από υπνική άπνοια έχουν περίπου 7 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα από αυτούς που δεν υποφέρουν. Η πτώση των επιπέδων του οξυγόνου στο αίμα κατά τη διάρκεια της υπνικής άπνοιας επηρεάζει την αιμάτωση πολλών οργάνων. Ιδιαίτερα στην περίπτωση που παραμένει αδιάγνωστη και αθεράπευτη η αποφρακτική υπνική άπνοια οι δυνητικές επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιακή προσβολή, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, αρρυθμίες, υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή νόσο.

Πως μπορεί ο γιατρός να ξεχωρίσει μεταξύ της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και του ροχαλητού;

Το ιστορικό και η κλινική εξέταση μπορεί να εντοπίσουν τους ασθενείς που είναι σε κίνδυνο από αποφρακτική υπνική άπνοια. Τυπικά σημεία και συμπτώματα υπνικής άπνοιας μπορούν να αναγνωριστούν, και πιθανά σημεία απόφραξης της αναπνευστικής οδού να προσδιοριστούν. Παρόλα αυτά η διάγνωση της υπνικής άπνοιας απαιτεί μία μελέτη ύπνου, η οποία μπορεί να γίνει σε ένα ειδικό εργαστήριο ύπνου όπου παραμένει ο ασθενής κατά τη διάρκεια της νύχτας. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης στο εργαστήριο επιτρέπεται η ανίχνευση αναπνευστικών παύσεων, ο προσδιορισμός της συχνότητας αυτών των επεισοδίων, ο καθορισμός των αναπνευστικών παύσεων ως κεντρικής ή αποφρακτικής αιτιολογίας και οι επιδράσεις αυτών των επεισοδίων στον ύπνο, όπως στην καρδιά και τους  πνεύμονες. Η μελέτη μπορεί να γίνει και στο σπίτι επιτρέποντας την καταγραφή κάποιων σωματικών λειτουργιών. Παρόλο που δεν είναι τόσο ευαίσθητη στην ανίχνευση της υπνικής άπνοιας όσο στο ειδικά εξοπλισμένο εργαστήριο μπορεί να βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις ιδιαίτερα όταν ο ασθενής δεν μπορεί να κοιμηθεί σε ξένο περιβάλλον. Και οι δύο μελέτες είναι ανώδυνες.

Πως αντιμετωπίζεται η υπνική άπνοια;

Η θεραπεία της υπνικής άπνοιας εξαρτάται από τη βαρύτητα του προβλήματος και την ιδιαίτερη ανατομία του αεραγωγού του εκάστοτε ασθενή. Ήπια υπνική άπνοια μπορεί να αντιμετωπιστεί με αλλαγές συνηθειών, σωστή διατροφή και άσκηση.  Ιδιαίτερα σε ανθρώπους με υπνική άπνοια λόγω παχυσαρκίας, η μείωση του βάρους μπορεί να είναι πολύ ευεργετική. Άλλες απλές οδηγίες, όπως η θέση κατάκλισης, η μείωση του αλκοόλ ή της χρήσης υπνωτικών  χαπιών, μπορούν επίσης να βοηθήσουν σε ήπιες περιπτώσεις. Σε ασθενείς που η υπνική άπνοια φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα ενός εύκολα αντιμετωπίσιμου εμποδίου της αναπνευστικής οδού, όπως υπερτροφικές αμυγδαλές ή σκολίωση ρινικού διαφράγματος, τότε η χειρουργική επέμβαση μπορεί να προσφέρει άμεση ανακούφιση και αντιμετώπιση. Επιπλέον υπάρχουν ειδικές οδοντιατρικές συσκευές, οι οποίες διατηρούν τον αεραγωγό ανοιχτό και έτσι βοηθούν στη μείωση του ροχαλητού ή της ήπιας υπνικής άπνοιας. Αυτές οι συσκευές λειτουργούν με το να κρατούν την κάτω γνάθο  σε τέτοια θέση, που εμποδίζει τον αεραγωγό να καταρρεύσει. Σε αρκετές περιπτώσεις, η πρώτη αγωγή που προτείνεται για την υπνική άπνοια είναι Συνεχής Θετική Πίεση Αεραγωγού (Continuous Positive Airway Pressure ή CPAP). Ο ασθενής φοράει μία μάσκα πάνω από τη μύτη κατά τη διάρκεια του ύπνου, η οποία συνδέεται με το CPAP μηχάνημα. Το CPAP είναι μία συσκευή η οποία αυξάνει την πίεση του αέρα μέσα στον αεραγωγό, εμποδίζοντας έτσι αυτόν να καταρρεύσει και να αποφραχθεί.

Σε ανθρώπους με σοβαρή υπνική άπνοια και εμφανές αποφρακτικό αίτιο στην αναπνευστική οδό, η χειρουργική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά. Οι χειρουργικές επεμβάσεις κατευθύνονται προς αυτά τα τμήματα του αεραγωγού τα οποία θεωρείται ότι συμβάλλουν στην απόφραξη. Οι κύριες περιοχές που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ρινικές θαλάμες, η υπερώα και αμυγδαλές, καθώς και το πίσω και κατώτερο τμήμα της γλώσσας. Ευθειάζοντας ένα σκολιό διάφραγμα, αφαιρώντας ρινικούς πολύποδες ή αδενοειδείς εκβλαστήσεις («κρεατάκια»), ή αντιμετωπίζοντας αλλεργίες μπορεί να διευρυνθεί η ρινική οδός. Επιπρόσθετος χώρος μπορεί να κερδηθεί στην περιοχή της υπερώας με την αφαίρεση τμήματος από μια μακριά και πλαδαρή υπερώα (υπερωϊοπλαστική) ή με αμυγδαλεκτομή. Το διάστημα πίσω από τη γλώσσα μπορεί να διευρυνθεί είτε με το να μειώσουμε το μέγεθος της γλώσσας ή με το να επανατοποθετήσουμε τη γλώσσα πιο μπροστά στο στόμα. Τα ποσοστά επιτυχίας των περισσότερων χειρουργικών επεμβάσεων εξαρτώνται από την ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή, το μέγεθος και την αιτιολογία της άπνοιάς του. Ο γιατρός σας μπορεί να συζητήσει μαζί σας τις θεραπευτικές ενέργειες που είναι καλύτερες για εσάς μετά από την εξέτασή σας.

Οι προαναφερόμενες οδηγίες βασίστηκαν σε παρόμοιες που έχουν εκδοθεί από την

Α’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών , Διευθυντής: Καθηγητής Σεγγας Ιωάννης

The post Ροχαλητό appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

Παρά τις καλύτερες διαγνωστικές ικανότητες και μέσα για να βελτιωθεί η συναίσθηση του κόσμου και η εκπαίδευση του, υπολογίζεται ότι περίπου 50% από τους πάσχοντες από ημικρανία είναι αδιάγνωστοι ή λάθος διαγνωσμένοι μέχρι σήμερα. Πολλοί αυτοθεραπεύονται ή θεραπεύονται ακατάλληλα για κολπίτιδα ή άλλη μη- ημικρανιακού τύπου κεφαλαλγία.

Συχνά περιγράφεται ως πονοκέφαλος με ναυτία. Η  ημικρανία τυπικά χαρακτηρίζεται από μονόπλευρη έναρξη κεφαλαλγίας, σοβαρά εξελισσόμενη ένταση του πόνου, σφύζον ή διαξιφιστικό και συσχέτιση με τις καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου. Συνοδά συμπτώματα, όπως η φωτοφοβία (ευαισθησία στο φως) και φωνοευαισθησία (δυσανεξία στον ήχο), όπως και ναυτία και/ ή έμετο, είναι συχνά.

Ημικρανία και αιθουσαία δυσλειτουργία

Περίπου 35% των πασχόντων από ημικρανία έχουν αιθουσαία συμπτώματα κάποια στιγμή. Αυτό μπορεί να προηγείται, να είναι σύγχρονο, να ακολουθεί ή να είναι εντελώς ανεξάρτητο από το επεισόδιο της ημικρανιακής κεφαλαλγίας. Μερικοί ενδιαφέροντες παραλληλισμοί υφίστανται μεταξύ ημικρανίας και μη- ημικρανιακής αιθουσαίας δυσλειτουργίας. Πολλά από τα φαγητά και τους προδιαθεσικούς περιβαλλοντολογικούς παράγοντες για τους ασθενείς με ημικρανία, είναι ίδιοι και για τους ασθενείς μη- ημικρανιακή αιθουσαία δυσλειτουργία. Οι ορμονικές διαταραχές, οι καιρικές μεταβολές (μεταβολές βαρομετρικής πίεσης) και συγκεκριμένες κινήσεις συχνά πυροδοτούν και τις δυο καταστάσεις. Τελικά, οι διαιτητικές τροποποιήσεις και τα βασικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ημικρανίας μπορεί να βελτιώσουν ή να εμποδίσουν το αιθουσαίο συστατικό της ημικρανίας.

Στην κλινική εμφάνιση  των αιθουσαίων συμπτωμάτων που συχνά σχετίζονται με την ημικρανία, περιλαμβάνονται  η ζάλη, δυσανεξία στην κίνηση σε σχέση με το κεφάλι, τα μάτια και/ ή το σώμα , αυτόματα επεισόδια ιλίγγου (συχνά συνοδευόμενα με ναυτία και έμετο), μείωση της οπτικής εστίασης με φωτοευαισθησία, ευαισθησία στον ήχο και εμβοές, απώλεια της ισορροπίας και αταξία, αυχεναλγία με συνοδό μυϊκό σπασμό στους ανώτερους  τραχηλικούς σπονδυλικούς μύες, σύγχυση  με μεταβαλλόμενο επίπεδο συνείδησης,  αποπροσανατολισμός στο χώρο και ανησυχία/ πανικός.

Αν και η ημικρανία συχνά σχετίζεται με καλοήθη υποτροπιάζον ίλιγγο της παιδικής ηλικίας, μερικοί ασθενείς εμφανίζονται επίσης με καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως( BBPV), ακόμη κι αν το επεισόδιο ημικρανιακής κεφαλαλγίας έχει παύσει.

Ερεθίσματα για την ημικρανία

Σημείωση: κάποια από τα παρακάτω ερεθίσματα μπορεί να ταιριάζουν και σε άλλου τύπου αιθουσαίες δυσλειτουργίες.

Τροφικά ερεθίσματα

Προκαλούνται από ώριμα τυριά (π.χ., σένταρ, gruyere, έμμενταλ, stilton, μπρι, γκούντα, romano, παρμεζάνα, φέτα, ροκφόρ, camembert)
Τρόφιμα που περιέχουν μεγάλη ποσότητα γλουταμικού μονοανθρακικού      ( MSG). Τα κινέζικα φαγητά έχουν μεγάλη ποσότητα MSG.
Καπνιστά, παστά, ή επεξεργασμένα κρέατα όπως το μπέικον, τα λουκάνικα, το ζαμπόν, το σαλάμι, το πεπερόνι, παστές ρέγγες, συκωτάκια πουλιών και χοτ ντογκς.
Τρόφιμα παρασκευασμένα….σάλτσα σόγιας, ξύδι(εκτός από λευκό ξύδι), ή εκχύλισμα μαγιάς, και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση, τουρσιά ή μαριναρισμένα.
Μπιζέλια και φασόλια
Κρεμμύδια, ελιές, τουρσιά.
Αλκοόλ(ιδιαίτερα το λευκό κρασί, πόρτο, τσέρυ,  ουίσκι, τζιν, και μπέρμπον).
Ξινόγαλα, γιαούρτι, τυρόγαλο.
Ζεστό φρέσκο ψωμί, σταφιδόψωμο, ντόνατς.
Υπερβολική ασπαρτάμη ( τεχνητό γλυκαντικό).
Σοκολάτα, κακάο..
Καρύδια, φυστικοβούτυρο.
Βασικά φρούτα όπως σύκα, αβοκάντο, σταφίδες, κόκκινα δαμάσκηνα, φρούτα του πάθους, παπάγια, μπανάνα, και κίτρο.
Υπερβολικό τσάι, καφές κόκα –κόλα.

Άλλα ερεθίσματα

·         Ορμονικές διαταραχές

·         Μεταβολές βαρομετρικής πίεσης

·         Διαταραχές ύπνου

·         Στρες

·         Φάρμακα

Αναγνώριση των συμπτωμάτων της ημικρανίας

Οι περισσότεροι άνθρωποι συνδυάζουν την ημικρανία με σοβαρή κεφαλαλγία και περίοδο ανικανότητας. Όμως, μεγάλο μέρος του κόσμου με ημικρανία συχνά δεν έχουν συνοδό άλγος, αντίθετα το επικρατές σύμπτωμα είναι ο ίλιγγος(αίσθηση περιστροφής) ή ζάλη/ αστάθεια. Αυτή η εμφάνιση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση στα επείγοντα ιατρεία και την εκτέλεση εργαστηριακών, απεικονιστικών και άλλων διαγνωστικών εξετάσεων- συχνά με φυσιολογικά αποτελέσματα, το οποίο οδηγεί σε αυξημένη ανησυχία και άγχος από την πλευρά του ασθενούς. Επιπλέον, τα αντιεμετικά φάρμακα που συχνά δίνονται μπορεί να καταστείλουν τον ασθενή με αποτέλεσμα αυξημένη αστάθεια και κίνδυνο πτώσης.

Οι κλινικοί έρχονται αντιμέτωποι με την απόπειρα να θέσουν αντικειμενικές κλινικές μεθόδους ώστε να προσδιορίσουν την αιτιολογία των συμπτωμάτων του ασθενούς και να τελειοποιήσουν την  θεραπεία. Συχνά, υπάρχει συνδυασμός αιτιολογικών παραγόντων και μπορεί να γίνει περίπλοκη η διάγνωση.

Μηχανισμός ημικρανίας

Η ανάγκη νέας τεχνολογίας, όπως λειτουργικές /δυναμικές απεικονιστικές μέθοδοι υπόσχονται την τεκμηρίωση της εξέλιξης της διαδικασίας της ημικρανίας. Σαν αποτέλεσμα, έχει γίνει πιο κατανοητή η αγγειακή και νευρική εξέλιξη της ημικρανίας.

Υπάρχει ομοφωνία ότι όλοι οι τύποι κεφαλαλγίας ιδιαίτερα η ημικρανία/ αγγειακοί τύποι- σχετίζονται με μεικτή παθοφυσιολογία, με την εγκεφαλικά εξαπλούμενη κατάθλιψη του Leao( μια ξαφνική εξάπλωση ηλεκτρικής φόρτισης κατά μήκος του φλοιού), που σχετίζεται με την ενεργοποίηση των υποδοχέων του πόνου, που βρίσκονται στο εγκεφαλικό στέλεχος, όχι μακριά από τον υδραγωγό της αίθουσας. Η απελευθέρωση των νευροδιαβιβαστών οδηγεί στη διαστολή των αγγείων κοντά στο κρανίο και άλλων δομών έξω από την εγκεφαλική ουσία.

Η ημικρανία θεωρείται επίσης ότι είναι ένα κληρονομικό νόσημα που προκαλεί την έναρξη ευπάθειας κατά τη μη φυσιολογική εκφόρτιση των νευρώνων(διαφορετικούς από αυτούς που βρίσκονται στην επιληψία), που επιλεκτικά επηρεάζουν περιοχές του στελέχους και πυροδοτούνται από χημικούς παράγοντες.

Η αγγειακή θεωρία έχει γίνει ευρέως αποδεκτή (και πιθανόν είναι η πιο κατανοητή), και δυσκολεύει κάποιους γιατρούς να δεχτούν τη νευρική συμμετοχή και να το συσχετίσουν με τα αιθουσαία ευρήματα.

Ο ακριβής μηχανισμός της ημικρανίας δεν είναι ακόμα απόλυτα κατανοητός. Από τότε που πιστεύεται ότι η παθοφυσιολογία της ημικρανίας δεν είναι μόνο αγγειακή, αλλά συνδυασμός αγγειακής και νευρικής διαδικασίας, τα σχετιζόμενα με ημικρανία αιθουσαία συμπτώματα, είναι πιο εύκολα να γίνουν αποδεκτά και να θεραπευτούν.

Εκτίμηση και έλεγχος

Η ημικρανία και οι παραλλαγές της πρέπει να αντιμετωπίζονται με συνδυασμό ιατρικής και τεχνικών αποκατάστασης, ώστε το αποτέλεσμα για τους ασθενείς να είναι πλήρης και μεγαλύτερης διάρκειας.

Παραδοσιακά, οι ασθενείς με υποτροπιάζουσα ζάλη, σχετιζόμενη με ημικρανία εξετάζονται σε συνεργασία με νευρολόγο.

Οι ωτορινολαρυγγολόγοι και οι παθολόγοι γίνονται τώρα πιο οικείοι με αυτή την πάθηση, αλλά παραμένει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ αυτών που ασχολούνται με ασθενείς με ημικρανία (με ή χωρίς συνοδό ζάλη) και αυτών που είναι της παλιάς σχολής-αυτό είναι ότι δεν αναγνωρίζουν το αιθουσαίο κομμάτι της ημικρανίας.

Οι ασθενείς με ημικρανία σχετιζόμενη με ζάλη συχνά εξετάζονται από ακουολόγους και φυσιοθεραπευτές αιθουσαίας αποκατάστασης για την εκτίμηση και την θεραπεία τους. Αυτοί οι παραιατρικοί ειδικοί συχνά χρειάζεται να βοηθήσουν τον γιατρό να κάνει τη διάγνωση ζάλης σχετιζόμενης με ημικρανία.

Μετά από ένα αρχικό, λεπτομερές ιστορικό που συμπεριλαμβάνει τα συμπτώματα και τη διακοπή των καθημερινών δραστηριοτήτων, εκτελείται μια σειρά εξετάσεων, ώστε να ορισθεί ένα πλάνο φροντίδας και ιδανικής θεραπείας. Υπαρχει μεγάλος αριθμός μεθόδων που είναι διαθέσιμα για τον έλεγχο αυτών των ασθενών.

Ένα σημαντικό στοιχείο εκτίμησης είναι η αξιόπιστη τεκμηρίωση του βαθμού περιορισμού των καθημερινών δραστηριοτήτων.

Θεραπεία

Η μεθοδολογία πιστεύεται ότι έχει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση αυτών των ασθενών σε συνδυασμό με φάρμακα, αιθουσαία αποκατάσταση και τροποποιήσεις του τρόπου ζωής, που συμπεριλαμβάνουν περιορισμό των προδιαθεσικών παραγόντων που σχετίζονται με την ημικρανία (σχετικά με δίαιτα, ύπνο, άγχος, άσκηση και περιβαλλοντολογικούς παράγοντες).

Φαρμακευτική αγωγή

Φάρμακα μπορούν να συνταγογραφηθούν, προκειμένου να εμποδίσουν την ημικρανία ή για να την σταματήσουν, όταν έχει ήδη ξεκινήσει. Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να εμποδίσουν τα συχνά επεισόδια είναι τα τρικυκλικά, οι β-blockers, τα αντικαταθλιπτικά και τα σπασμολυτικά. Τα φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται για να σταματήσουν την ημικρανία η ασπιρίνη, η ιβουπροφένη, isometreptene mucate, και οι τριπτάνες, όπως το Imitrex  και το Relpax. Μερικά από αυτά λειτουργούν μπλοκάροντας τη δράση της σεροτονίνης (ένας νευροδιαβιβαστής που προκαλεί σύσπαση των μεγάλων αγγείων) ή των προσταγλανδινών (οικογένεια χημικών που διεγείρονται από τα οιστρογόνα και προκαλούν διαστολή και σύσπαση των μεγάλων αγγείων).

Αιθουσαία αποκατάσταση

Τα πλεονεκτήματα της αιθουσαίας αποκατάστασης έχουν τεκμηριωθεί ότι μειώνουν τα συμπτώματα και αποκαθιστούν τη λειτουργία των αιθουσαίων νοσημάτων.

Για τους ασθενείς που έχουν μεταβολές στις οφθαλμοκινητικές λειτουργίες προκαλώντας ελλείμματα οπτικής οξύτητας, ένα συγκεντρωτικό πρόγραμμα αποκατάστασης, που να αποτελείται από ασκήσεις για σταθεροποίηση του οφθαλμοκινητικού αντανακλαστικού και του βλέμματος, που δίνουν έμφαση στην οπτική οξύτητα, είναι αποτελεσματικό. Σε περίπτωση που υπάρχει BBPV, η εκτέλεση χειρισμών επανατοποθέτησης ωτοκονίας είναι αποτελεσματική.

Αστάθεια βήματος και μεταβολές βηματισμού απαντούν σε ασκήσεις και στόχους ισορροπίας και εκπαίδευσης βηματισμού. Ασκήσεις που συνδυάζουν συντονισμό χεριών- ματιών, διατήρηση ισορροπίας και σταθεροποίηση βλέμματος, είναι αποτελεσματικές και μπορούν να συνδυαστούν με γενικής κατάστασης ασκήσεις, σε βαθμό που επιτρέπει η συνολική υγεία του ασθενούς.

Τροποποιήσεις τρόπου ζωής

Μια συνεχή προσπάθεια από τον  ασθενή να υιοθετήσει απαραίτητες τροποποιήσεις του τρόπου ζωής (συμπεριλαμβανομένων παραγόντων που πυροδοτούν την ημικρανία, που προαναφέρθηκαν παραπάνω), η χρήση φαρμάκων όπως περιγράφηκε και ειδικούς σκοπούς και ασκήσεις που εκτελούνται ανεξάρτητα κατ΄οίκον, είναι βασικές για την επιτυχία όλου του προγράμματος αποκατάστασης. Τέτοια προσήλωση είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική μείωση των συμπτωμάτων και τους περιορισμούς των λειτουργιών, που προκαλούνται  από ζάλη σχετιζόμενη με ημικρανία.

Η συνεχή επικοινωνία με τον γιατρό αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του θεραπευτικού πλάνου.

Οι προαναφερόμενες οδηγίες βασίστηκαν σε παρόμοιες που έχουν εκδοθεί από την Α’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών , Διευθυντής: Καθηγητής Αρ.  Σεγγας Ιωάννης

The post Ζάλη και ημικρανία appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

Τι προκαλεί τον καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσης;

Οφείλεται στην μετατόπιση κρυστάλλων και την συσσώρευση τους σε συγκεκριμένη θέση του έσω ωτός. Οι κρύσταλλοι καλούνται ¨ωτόλιθοι¨ ή ¨ωτοκονία¨. Οι ωτόλιθοι είναι κρύσταλλοι ανθρακικού ασβεστίου και αποτελούν ανατομικό στοιχείο του έσω ωτός, βρίσκονται δε φυσιολογικά σε ένα σχηματισμό του λαβυρίνθου που καλείται ελλειπτικό κυστίδιο.

Σε νεαρά άτομα, δηλαδή άτομα κάτω των 50 ετών, η πλέον συχνή αιτία του ΚΠΙΘ είναι ο τραυματισμός της κεφαλής που οδηγεί σε μετακίνηση της ωτοκονίας. Βέβαια η συχνότητα του ΚΠΙΘ αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας και στις περιπτώσεις αυτές συνήθως οφείλεται στην σταδιακή εκφύλιση του λαβυρίνθου του έσω ωτός ή στην φλεγμονή του οδηγώντας σε βλάβη του ελλειπτικού κυστιδίου. Πάντως οι περισσότερες περιπτώσεις ΚΠΙΘ καλούνται ¨ιδιοπαθείς¨, που σημαίνει μη αναγνώριση εμφανούς αιτιολογίας.

Οι δραστηριότητες που προκαλούν την έκλυση των παραπάνω συμπτωμάτων διαφέρουν από άτομο σε άτομο, αλλά κοινή παρατήρηση είναι πως η έκλυση των συμπτωμάτων έχει σχέση με ακραία θέση της κεφαλής. Έτσι συχνά αναφέρεται πως απότομο ανασήκωμα από το κρεβάτι ή στριφογύρισμα και απότομη αλλαγή θέσης στον ύπνο προκάλεσε έντονη ζάλη και ίλιγγο. Εκδήλωση ζάλης, αστάθειας και ιλίγγου συχνά παρουσιάζεται μετά από απότομη κίνηση της κεφαλής προς τα επάνω. Σε αρκετές γυναίκες ασθενείς με ζάλη και ίλιγγο τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από επίσκεψη σε κομμωτήριο, όπου το λούσιμο και το στέγνωμα των μαλλιών γίνεται σε θέση της κεφαλής προς τα πίσω, δηλαδή σε θέση υπερέκτασης της κεφαλής.

Πως γίνεται η διάγνωση του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης;

Λεπτομερές ιστορικό και κλινική εξέταση με την δοκιμασία Dix–Hallpike μας δίνουν τη διάγνωση. Σε άτυπες περιπτώσεις ο ακοολογικός ελέγχου και οι λοιπές παρακλινικές εξετάσεις μας αποκλείουν άλλες κλινικές οντότητες.

Πως αντιμετωπίζεται ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης;

Ο ΚΠΙΘ είναι αυτοπεριοριζόμενος. Αυτό σημαίνει πως τα συμπτώματα σταδιακά περιορίζονται από μόνα τους και τελικά εξαφανίζονται. Βέβαια χωρίς ιατρική βοήθεια το παραπάνω χρονικό διάστημα πλήρους εξάλειψης των συμπτωμάτων μπορεί να ανέλθει και σε έξι μήνες. Τα φάρμακα δεν έχουν θέση στη θεραπεία του ΚΠΙΘ. Πιο αποτελεσματική είναι η εφαρμογή μιας σειράς ασκήσεων και χειρισμών που στόχο έχουν να μετακινήσουν, να διαλύσουν και να επανατοποθετήσουν τους ωτόλιθους από την θέση που προκαλεί την έκλυση του ιλίγγου, δηλαδή από τον οπίσθιο κάθετο ημικύκλιο σωλήνα στην αρχική τους θέση στο ελλειπτικό κυσίδιο. Οι ασκήσεις και οι χειρισμοί έχουν μεγάλη επιτυχία που φτάνει στο 80% των ασθενών.

Ο χειρισμός του Epley περιλαμβάνει τοποθέτηση της κεφαλής σε 4 διαφορετικές θέσεις και παραμονή σε αυτές για περίπου 30 δευτερόλεπτα έως 2 λεπτά. Οι ωτόλιθοι απομακρύνονται και επιστρέφουν στην αρχική τους θέση σχεδόν από την πρώτη εφαρμογή του χειρισμού. Μια δεύτερη εφαρμογή ίσως απαιτηθεί, σε δύσκολες περιπτώσεις στις οποίες τα συμπτώματα επιμένουν ( περίπου στο 20% των περιπτώσεων). Επί αποτυχίας και της δεύτερης εφαρμογής εκτελείται ο χειρισμός του Semont. Σε περιπτώσεις που οι χειρισμοί Eplay ή Semont δεν είναι αποτελεσματικοί ή έχουμε υποτροπιάζοντα επεισόδια ΚΠΙΘ, συνιστώνται οι ασκήσεις του Hamid που περιγράφονται στην εικόνα και συνιστάται να γίνονται 10 επαναλήψεις τρεις φορές την ημέρα.

Τι πρέπει να προσέχει ο ασθενής μετά τους χειρισμούς (Epley ή Semont);

Περιμένετε 10 λεπτά αφού ολοκληρωθεί ο χειρισμός προτού σηκωθείτε. Μερικές φορές μπορεί να υπάρξουν μικρά επεισόδια ιλίγγου από ακόμα μετακινούμενους ωτόλιθους ή από απομάκρυνση ωτιλίθων από την σωστή τους θέση.

Πρέπει να σας συνοδεύει κάποιος, ο οποίος θα οδηγήσει και το αυτοκίνητο σας στο σπίτι, ώστε να μετακινηθείτε με ασφάλεια.

Πρέπει να κοιμηθείτε για τις πρώτες 2 ημέρες με δύο μαξιλάρια κάτω από το κεφάλι σας (σε γωνία 30⁰ με το κρεβάτι) και για τις επόμενες 2 στο υγιές πλευρό. Αποφεύγουμε να ξαπλώσουμε στην πάσχουσα ύπτια καθώς επίσης και με την πλάτη μας χωρίς να υποστηρίζεται ο αυχένας μας από μαξιλάρι.

Αποφεύγουμε τις απότομές κινήσεις τις κεφαλής σε ακραίες θέσεις (ιδιαίτερα απότομο σκύψιμο ή σήκωμα αλλά και δεξιά-αριστερά). Ορισμένοι συνιστούν την εφαρμογή μαλακού κολάρου κατά τη διάρκεια της ημέρας για την αποφυγή έντονων κινήσεων της κεφαλής. Προσοχή χρειάζεται στο ξύρισμα, ώστε να μην σηκώνεται πολύ το πηγούνι, όταν επίσης χρειάζεται να τοποθετήσετε σταγόνες στα μάτια σας, καθώς και στο λούσιμο, όπου δεν πρέπει το κεφάλι μας να εκτείνεται πολύ προς τα πίσω.

Για μερικές ημέρες πρέπει να αποφευχθούν επίσκεψη σε κομμωτήριο ή σε οδοντίατρο, κολύμβηση και γυμναστική ιδίως ασκήσεις, όπως υπερεκτάσεις των άκρων, καθίσματα, επικύψεις και φυσικοθεραπεία για την μέση ή τα άκρα στις οποίες υπερεκτείνεται η κεφαλή.

Μόλις ξυπνήσουμε το πρωί παραμένουμε στο άκρο του κρεβατιού για 1 με 2 λεπτά πριν σηκωθούμε από το κρεβάτι.

Προσέχουμε στην οδήγηση.

The post ΚΑΛΟΗΘΗΣ ΠΑΡΟΞΥΣΜΙΚΟΣ ΙΛΙΓΓΟΣ ΘΕΣΕΩΣ appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.

II.Μετεγχειρητικές οδηγίες
1.Πόνος: Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν πονοκέφαλο, καταρροή, ρινική συμφόρηση για 1-4 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Ο πόνος συνήθως είναι μέτριας έντασης. Μπορεί να χρειαστεί αγωγή με παυσίπονα για μία εβδομάδα μετά την επέμβαση.
2.Αντιβιοτικά: Μετά τη επέμβαση οι παραρρίνιοι κόλποι συνήθως γεμίζουν με βλέννη και αίμα. Για αποφυγή πιθανής λοίμωξης θα χρειαστεί να πάρετε αντιβιοτικά σύμφωνα με τη συνταγή του γιατρού σας.
3.Ρινική υγιεινή: Το αίμα και η βλέννη από τους παραρρίνιους κόλπους μπορεί να αποφράξουν τη μύτη και να προκαλέσουν δυσκολία στη ρινική αναπνοή. Για αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού μπορείτε να ψεκάζετε στη μύτη φυσιολογικό ορό (3-4 ψεκασμοί σε κάθε πλευρά ανά δίωρο). Αυτό βοηθά στην ρευστοποίηση και παροχέτευση των εκκρίσεων. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αλατόνερο 1-3 φορές την ημέρα (με σύριγγα). Οι συχνές πλύσεις βοηθούν στη διατήρηση της μύτης ανοιχτής και επιταχύνουν την επούλωση.
4. Διατροφή: Ορισμένοι ασθενείς παρουσιάζουν ήπια ναυτία και έμετο για 1-2 μέρες μετά από τη γενική αναισθησία. Όταν τα συμπτώματα αυτά υποχωρήσουν ο ασθενής μπορεί να τρέφεται κανονικά. Καλό είναι να αποφεύγονται τα ζεστά ροφήματα για 3-4 μέρες μετά την επέμβαση επειδή μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας.
5.Άσκηση: Καλό είναι να αποφεύγεται η έντονη δραστηριότητα για δύο εβδομάδες μετά την επέμβαση. Υπερβολική μυϊκή δραστηριότητα προκαλεί αύξηση της πίεσης αυξάνοντας τον κίνδυνο αιμορραγίας. Αποφεύγετε να φυσάτε τη μύτη. Σε περίπτωση ρινικής συμφόρησης η πλύση με φυσιολογικό ορό μπορεί να βοηθήσει. Αν έχετε τάση για φτάρνισμα καλό είναι να κρατήσετε το στόμα ανοιχτό για να μην εξέλθει με πίεση ο αέρας από τη μύτη.
6.Αιμορραγία: Εκροή μικρής ποσότητας αίματος από τη μύτη είναι συχνή για 1-2 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Καλό είναι να τοποθετήσετε μία μικρή γάζα στο άνω χείλος, κάτω από τη μύτη για να απορροφά τις εκκρίσεις, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να σκουπίζετε τη μύτη συχνά. Αν παρουσιάσετε εκροή μεγάλης ποσότητας αίματος αναφέρετέ το στο γιατρό σας. Σε περίπτωση αιμορραγίας, σκύψτε μπροστά, με το κεφάλι προς τα κάτω και πιέστε το μαλακό μέρος της μύτης για 5-10 λεπτά.
7. Πυρετός: Μπορεί να παρουσιαστεί δεκατική πυρετική κίνηση μετά την επέμβαση. Πυρετός πάνω από 38°C μπορεί να αντιμετωπιστεί με παρακεταμόλη. Αν ο πυρετός επιμένει επικοινωνήστε με το γιατρό σας.

Οι προαναφερόμενες οδηγίες βασίστηκαν σε παρόμοιες που έχουν εκδοθεί από την
Α’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών , Διευθυντής: Καθηγητής Σεγγας Ιωάννης

The post Ενδοσκοπική χειρουργική παραρρίνιων κόλπων appeared first on ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Β. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος (ΜD), χαιδάρι.